sn42.5:3.1 “Addhā kho tyāhaṁ, gāmaṇi, na labhāmi:
sn42.5:3.2 ‘alaṁ, gāmaṇi, tiṭṭhatetaṁ; mā maṁ etaṁ pucchī’ti.
sn42.5:3.3 Api ca kho tyāhaṁ byākarissāmi.
sn42.5:3.4 Yo so, gāmaṇi, assāroho saṅgāme ussahati vāyamati tassa taṁ cittaṁ pubbe gahitaṁ dukkaṭaṁ duppaṇihitaṁ:
sn42.5:3.5 ‘ime sattā haññantu vā bajjhantu vā ucchijjantu vā vinassantu vā mā ahesuṁ iti vā’ti.
sn42.5:3.6 Tamenaṁ ussahantaṁ vāyamantaṁ pare hananti pariyāpādenti, so kāyassa bhedā paraṁ maraṇā parajito nāma nirayo tattha upapajjati.
sn42.5:3.7 Sace kho panassa evaṁ diṭṭhi hoti:
sn42.5:3.8 ‘yo so assāroho saṅgāme ussahati vāyamati, tamenaṁ ussahantaṁ vāyamantaṁ pare hananti pariyāpādenti, so kāyassa bhedā paraṁ maraṇā parajitānaṁ devānaṁ sahabyataṁ upapajjatī’ti, sāssa hoti micchādiṭṭhi.
sn42.5:3.9 Micchādiṭṭhikassa kho panāhaṁ, gāmaṇi, purisapuggalassa dvinnaṁ gatīnaṁ aññataraṁ gatiṁ vadāmi—
sn42.5:3.10 nirayaṁ vā tiracchānayoniṁ vā”ti.