sn4.2:1.1 Evaṁ me sutaṁ—
sn4.2:1.2 ekaṁ samayaṁ bhagavā uruvelāyaṁ viharati najjā nerañjarāya tīre ajapālanigrodhamūle paṭhamābhisambuddho.
sn4.2:1.3 Tena kho pana samayena bhagavā rattandhakāratimisāyaṁ abbhokāse nisinno hoti, devo ca ekamekaṁ phusāyati.
sn4.2:1.4 Atha kho māro pāpimā bhagavato bhayaṁ chambhitattaṁ lomahaṁsaṁ uppādetukāmo mahantaṁ hatthirājavaṇṇaṁ abhinimminitvā yena bhagavā tenupasaṅkami.
sn4.2:1.5 Seyyathāpi nāma mahāariṭṭhako maṇi;
sn4.2:1.6 evamassa sīsaṁ hoti.
sn4.2:1.7 Seyyathāpi nāma suddhaṁ rūpiyaṁ;
sn4.2:1.8 evamassa dantā honti.
sn4.2:1.9 Seyyathāpi nāma mahatī naṅgalīsā;
sn4.2:1.10 evamassa soṇḍo hoti.
sn4.2:1.11 Atha kho bhagavā “māro ayaṁ pāpimā” iti viditvā māraṁ pāpimantaṁ gāthāya ajjhabhāsi: