sn4.17:2.1 Atha kho mārassa pāpimato etadahosi:
sn4.17:2.2 “ayaṁ kho samaṇo gotamo channaṁ phassāyatanānaṁ upādāya bhikkhūnaṁ dhammiyā kathāya sandasseti samādapeti samuttejeti sappahaṁseti.
sn4.17:2.3 Te ca bhikkhū aṭṭhiṁ katvā manasi katvā sabbacetasā samannāharitvā ohitasotā dhammaṁ suṇanti.
sn4.17:2.4 Yannūnāhaṁ yena samaṇo gotamo tenupasaṅkameyyaṁ vicakkhukammāyā”ti.
sn4.17:2.5 Atha kho māro pāpimā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavato avidūre mahantaṁ bhayabheravaṁ saddamakāsi, apissudaṁ pathavī maññe undrīyati. Atha kho aññataro bhikkhu aññataraṁ bhikkhuṁ etadavoca:
sn4.17:2.6 “bhikkhu bhikkhu, esā pathavī maññe undrīyatī”ti.
sn4.17:2.7 Evaṁ vutte, bhagavā taṁ bhikkhuṁ etadavoca:
sn4.17:2.8 “nesā, bhikkhu, pathavī undrīyati.
sn4.17:2.9 Māro eso pāpimā tumhākaṁ vicakkhukammāya āgato”ti.
sn4.17:2.10 Atha kho bhagavā “māro ayaṁ pāpimā” iti viditvā māraṁ pāpimantaṁ gāthāya ajjhabhāsi: