Dvayakārīsutta

sn30.3:1.1 Sāvatthinidānaṁ.

sn30.3:1.2 Aññataro bhikkhu yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca:

sn30.3:1.3 “ko nu kho, bhante, hetu, ko paccayo, yena midhekacco kāyassa bhedā paraṁ maraṇā aṇḍajānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjatī”ti?

sn30.3:1.4 “Idha, bhikkhu, ekacco kāyena dvayakārī hoti, vācāya dvayakārī, manasā dvayakārī.

sn30.3:1.5 Tassa sutaṁ hoti:

sn30.3:1.6 ‘aṇḍajā supaṇṇā dīghāyukā vaṇṇavanto sukhabahulā’ti.

sn30.3:1.7 Tassa evaṁ hoti:

sn30.3:1.8 ‘aho vatāhaṁ kāyassa bhedā paraṁ maraṇā aṇḍajānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjeyyan’ti.

sn30.3:1.9 So kāyassa bhedā paraṁ maraṇā aṇḍajānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjati.

sn30.3:1.10 Ayaṁ kho, bhikkhu, hetu, ayaṁ paccayo, yena midhekacco kāyassa bhedā paraṁ maraṇā aṇḍajānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjatī”ti.

sn30.3:1.11 Tatiyaṁ.