sn21.2:3.1 Evaṁ vutte, āyasmā ānando āyasmantaṁ sāriputtaṁ etadavoca:
sn21.2:3.2 “satthupi kho te, āvuso sāriputta, vipariṇāmaññathābhāvā nuppajjeyyuṁ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā”ti?
sn21.2:3.3 “Satthupi kho me, āvuso, vipariṇāmaññathābhāvā nuppajjeyyuṁ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā, api ca me evamassa:
sn21.2:3.4 ‘mahesakkho vata bho satthā antarahito mahiddhiko mahānubhāvo.
sn21.2:3.5 Sace hi bhagavā ciraṁ dīghamaddhānaṁ tiṭṭheyya tadassa bahujanahitāya bahujanasukhāya lokānukampāya atthāya hitāya sukhāya devamanussānan’ti.
sn21.2:3.6 Tathā hi panāyasmato sāriputtassa dīgharattaṁ ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā susamūhatā.
sn21.2:3.7 Tasmā āyasmato sāriputtassa satthupi vipariṇāmaññathābhāvā nuppajjeyyuṁ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā”ti.
sn21.2:3.8 Dutiyaṁ.