mn4:2.1 Atha kho jāṇussoṇi brāhmaṇo yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṁ sammodi.
mn4:2.2 Sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho jāṇussoṇi brāhmaṇo bhagavantaṁ etadavoca:
mn4:2.3 “yeme, bho gotama, kulaputtā bhavantaṁ gotamaṁ uddissa saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajitā, bhavaṁ tesaṁ gotamo pubbaṅgamo, bhavaṁ tesaṁ gotamo bahukāro, bhavaṁ tesaṁ gotamo samādapetā;
mn4:2.4 bhoto ca pana gotamassa sā janatā diṭṭhānugatiṁ āpajjatī”ti.
mn4:2.5 “Evametaṁ, brāhmaṇa, evametaṁ, brāhmaṇa.
mn4:2.6 Ye te, brāhmaṇa, kulaputtā mamaṁ uddissa saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajitā, ahaṁ tesaṁ pubbaṅgamo, ahaṁ tesaṁ bahukāro, ahaṁ tesaṁ samādapetā;
mn4:2.7 mama ca pana sā janatā diṭṭhānugatiṁ āpajjatī”ti.
mn4:2.8 “Durabhisambhavāni hi kho, bho gotama, araññavanapatthāni pantāni senāsanāni, dukkaraṁ pavivekaṁ, durabhiramaṁ ekatte,
mn4:2.9 haranti maññe mano vanāni samādhiṁ alabhamānassa bhikkhuno”ti.
mn4:2.10 “Evametaṁ, brāhmaṇa, evametaṁ, brāhmaṇa.
mn4:2.11 Durabhisambhavāni hi kho, brāhmaṇa, araññavanapatthāni pantāni senāsanāni, dukkaraṁ pavivekaṁ, durabhiramaṁ ekatte,
mn4:2.12 haranti maññe mano vanāni samādhiṁ alabhamānassa bhikkhuno.