TOKOH
Buddha
Guru yang menjelaskan empat cara menjalani praktik berdasarkan rasa dan buahnya.
BAGIAN 4
mn45:4.1 Seyyathāpi, bhikkhave, gimhānaṁ pacchime māse māluvāsipāṭikā phaleyya.
mn45:4.2 Atha kho taṁ, bhikkhave, māluvābījaṁ aññatarasmiṁ sālamūle nipateyya.
mn45:4.3 Atha kho, bhikkhave, yā tasmiṁ sāle adhivatthā devatā sā bhītā saṁviggā santāsaṁ āpajjeyya.
mn45:4.4 Atha kho, bhikkhave, tasmiṁ sāle adhivatthāya devatāya mittāmaccā ñātisālohitā ārāmadevatā vanadevatā rukkhadevatā osadhitiṇavanappatīsu adhivatthā devatā saṅgamma samāgamma evaṁ samassāseyyuṁ:
mn45:4.5 ‘mā bhavaṁ bhāyi, mā bhavaṁ bhāyi;
mn45:4.6 appeva nāmetaṁ māluvābījaṁ moro vā gileyya, mago vā khādeyya, davaḍāho vā ḍaheyya, vanakammikā vā uddhareyyuṁ, upacikā vā uṭṭhaheyyuṁ, abījaṁ vā panassā’ti.
mn45:4.7 Atha kho taṁ, bhikkhave, māluvābījaṁ neva moro gileyya, na mago khādeyya, na davaḍāho ḍaheyya, na vanakammikā uddhareyyuṁ, na upacikā uṭṭhaheyyuṁ, bījañca panassa taṁ pāvussakena meghena abhippavuṭṭhaṁ sammadeva viruheyya.
mn45:4.8 Sāssa māluvālatā taruṇā mudukā lomasā vilambinī, sā taṁ sālaṁ upaniseveyya.
mn45:4.9 Atha kho, bhikkhave, tasmiṁ sāle adhivatthāya devatāya evamassa:
mn45:4.10 ‘kiṁsu nāma te bhonto mittāmaccā ñātisālohitā ārāmadevatā vanadevatā rukkhadevatā osadhitiṇavanappatīsu adhivatthā devatā māluvābīje anāgatabhayaṁ sampassamānā saṅgamma samāgamma evaṁ samassāsesuṁ:
mn45:4.11 “mā bhavaṁ bhāyi mā bhavaṁ bhāyi,
mn45:4.12 appeva nāmetaṁ māluvābījaṁ moro vā gileyya, mago vā khādeyya, davaḍāho vā ḍaheyya, vanakammikā vā uddhareyyuṁ, upacikā vā uṭṭhaheyyuṁ, abījaṁ vā panassā”ti;
mn45:4.13 sukho imissā māluvālatāya taruṇāya mudukāya lomasāya vilambiniyā samphasso’ti.
mn45:4.14 Sā taṁ sālaṁ anuparihareyya.
mn45:4.15 Sā taṁ sālaṁ anupariharitvā upari viṭabhiṁ kareyya.
mn45:4.16 Upari viṭabhiṁ karitvā oghanaṁ janeyya.
mn45:4.17 Oghanaṁ janetvā ye tassa sālassa mahantā mahantā khandhā te padāleyya.
mn45:4.18 Atha kho, bhikkhave, tasmiṁ sāle adhivatthāya devatāya evamassa:
mn45:4.19 ‘idaṁ kho te bhonto mittāmaccā ñātisālohitā ārāmadevatā vanadevatā rukkhadevatā osadhitiṇavanappatīsu adhivatthā devatā māluvābīje anāgatabhayaṁ sampassamānā saṅgamma samāgamma evaṁ samassāsesuṁ:
mn45:4.20 “mā bhavaṁ bhāyi mā bhavaṁ bhāyi, appeva nāmetaṁ māluvābījaṁ moro vā gileyya, mago vā khādeyya, davaḍāho vā ḍaheyya, vanakammikā vā uddhareyyuṁ, upacikā vā uṭṭhaheyyuṁ abījaṁ vā panassā”ti.
mn45:4.21 Yañcāhaṁ māluvābījahetu dukkhā tibbā kharā kaṭukā vedanā vedayāmī’ti.
mn45:4.22 Evameva kho, bhikkhave, santi eke samaṇabrāhmaṇā evaṁvādino evaṁdiṭṭhino ‘natthi kāmesu doso’ti.
mn45:4.23 Te kāmesu pātabyataṁ āpajjanti.
mn45:4.24 Te moḷibaddhāhi paribbājikāhi paricārenti.
mn45:4.25 Te evamāhaṁsu:
mn45:4.26 ‘kiṁsu nāma te bhonto samaṇabrāhmaṇā kāmesu anāgatabhayaṁ sampassamānā kāmānaṁ pahānamāhaṁsu, kāmānaṁ pariññaṁ paññapenti?
mn45:4.27 Sukho imissā paribbājikāya taruṇāya mudukāya lomasāya bāhāya samphasso’ti.
mn45:4.28 Te kāmesu pātabyataṁ āpajjanti.
mn45:4.29 Te kāmesu pātabyataṁ āpajjitvā kāyassa bhedā paraṁ maraṇā apāyaṁ duggatiṁ vinipātaṁ nirayaṁ upapajjanti.
mn45:4.30 Te tattha dukkhā tibbā kharā kaṭukā vedanā vedayanti.
mn45:4.31 Te evamāhaṁsu:
mn45:4.32 ‘idaṁ kho te bhonto samaṇabrāhmaṇā kāmesu anāgatabhayaṁ sampassamānā kāmānaṁ pahānamāhaṁsu, kāmānaṁ pariññaṁ paññapenti.
mn45:4.33 Ime hi mayaṁ kāmahetu kāmanidānaṁ dukkhā tibbā kharā kaṭukā vedanā vedayāmā’ti.
mn45:4.34 Idaṁ vuccati, bhikkhave, dhammasamādānaṁ paccuppannasukhaṁ āyatiṁ dukkhavipākaṁ.