Dhammadāyādasutta

mn3:3.1 Idhāhaṁ, bhikkhave, bhuttāvī assaṁ pavārito paripuṇṇo pariyosito suhito yāvadattho;

mn3:3.2 siyā ca me piṇḍapāto atirekadhammo chaḍḍanīyadhammo.

mn3:3.3 Atha dve bhikkhū āgaccheyyuṁ jighacchādubbalyaparetā.

mn3:3.4 Tyāhaṁ evaṁ vadeyyaṁ:

mn3:3.5 ‘ahaṁ khomhi, bhikkhave, bhuttāvī pavārito paripuṇṇo pariyosito suhito yāvadattho;

mn3:3.6 atthi ca me ayaṁ piṇḍapāto atirekadhammo chaḍḍanīyadhammo.

mn3:3.7 Sace ākaṅkhatha, bhuñjatha, no ce tumhe bhuñjissatha, idānāhaṁ appaharite vā chaḍḍessāmi, appāṇake vā udake opilāpessāmī’ti.

mn3:3.8 Tatrekassa bhikkhuno evamassa:

mn3:3.9 ‘bhagavā kho bhuttāvī pavārito paripuṇṇo pariyosito suhito yāvadattho;

mn3:3.10 atthi cāyaṁ bhagavato piṇḍapāto atirekadhammo chaḍḍanīyadhammo.

mn3:3.11 Sace mayaṁ na bhuñjissāma, idāni bhagavā appaharite vā chaḍḍessati, appāṇake vā udake opilāpessati.

mn3:3.12 Vuttaṁ kho panetaṁ bhagavatā:

mn3:3.13 “dhammadāyādā me, bhikkhave, bhavatha, mā āmisadāyādā”ti.

mn3:3.14 Āmisaññataraṁ kho panetaṁ, yadidaṁ piṇḍapāto.

mn3:3.15 Yannūnāhaṁ imaṁ piṇḍapātaṁ abhuñjitvā imināva jighacchādubbalyena evaṁ imaṁ rattindivaṁ vītināmeyyan’ti.

mn3:3.16 So taṁ piṇḍapātaṁ abhuñjitvā teneva jighacchādubbalyena evaṁ taṁ rattindivaṁ vītināmeyya.

mn3:3.17 Atha dutiyassa bhikkhuno evamassa:

mn3:3.18 ‘bhagavā kho bhuttāvī pavārito paripuṇṇo pariyosito suhito yāvadattho;

mn3:3.19 atthi cāyaṁ bhagavato piṇḍapāto atirekadhammo chaḍḍanīyadhammo.

mn3:3.20 Sace mayaṁ na bhuñjissāma, idāni bhagavā appaharite vā chaḍḍessati, appāṇake vā udake opilāpessati.

mn3:3.21 Yannūnāhaṁ imaṁ piṇḍapātaṁ bhuñjitvā jighacchādubbalyaṁ paṭivinodetvā evaṁ imaṁ rattindivaṁ vītināmeyyan’ti.

mn3:3.22 So taṁ piṇḍapātaṁ bhuñjitvā jighacchādubbalyaṁ paṭivinodetvā evaṁ taṁ rattindivaṁ vītināmeyya.

mn3:3.23 Kiñcāpi so, bhikkhave, bhikkhu taṁ piṇḍapātaṁ bhuñjitvā jighacchādubbalyaṁ paṭivinodetvā evaṁ taṁ rattindivaṁ vītināmeyya, atha kho asuyeva me purimo bhikkhu pujjataro ca pāsaṁsataro ca.

mn3:3.24 Taṁ kissa hetu?

mn3:3.25 Tañhi tassa, bhikkhave, bhikkhuno dīgharattaṁ appicchatāya santuṭṭhiyā sallekhāya subharatāya vīriyārambhāya saṁvattissati.

mn3:3.26 Tasmātiha me, bhikkhave, dhammadāyādā bhavatha, mā āmisadāyādā.

mn3:3.27 Atthi me tumhesu anukampā:

mn3:3.28 ‘kinti me sāvakā dhammadāyādā bhaveyyuṁ, no āmisadāyādā’”ti.