mn147:1.1 Evaṁ me sutaṁ—
mn147:1.2 ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.
mn147:1.3 Atha kho bhagavato rahogatassa paṭisallīnassa evaṁ cetaso parivitakko udapādi:
mn147:1.4 “paripakkā kho rāhulassa vimuttiparipācanīyā dhammā.
mn147:1.5 Yannūnāhaṁ rāhulaṁ uttariṁ āsavānaṁ khaye vineyyan”ti.
mn147:1.6 Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṁ piṇḍāya pāvisi.
mn147:1.7 Sāvatthiyaṁ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkanto āyasmantaṁ rāhulaṁ āmantesi:
mn147:1.8 “gaṇhāhi, rāhula, nisīdanaṁ;
mn147:1.9 yena andhavanaṁ tenupasaṅkamissāma divāvihārāyā”ti.
mn147:1.10 “Evaṁ, bhante”ti kho āyasmā rāhulo bhagavato paṭissutvā nisīdanaṁ ādāya bhagavantaṁ piṭṭhito piṭṭhito anubandhi.