an2.1:4.1 Katamañca, bhikkhave, samparāyikaṁ vajjaṁ?
an2.1:4.2 Idha, bhikkhave, ekacco iti paṭisañcikkhati:
an2.1:4.3 ‘kāyaduccaritassa kho pana pāpako dukkho vipāko abhisamparāyaṁ, vacīduccaritassa pāpako dukkho vipāko abhisamparāyaṁ, manoduccaritassa pāpako dukkho vipāko abhisamparāyaṁ.
an2.1:4.4 Ahañceva kho pana kāyena duccaritaṁ careyyaṁ, vācāya duccaritaṁ careyyaṁ, manasā duccaritaṁ careyyaṁ.
an2.1:4.5 Kiñca taṁ yāhaṁ na kāyassa bhedā paraṁ maraṇā apāyaṁ duggatiṁ vinipātaṁ nirayaṁ upapajjeyyan’ti.
an2.1:4.6 So samparāyikassa vajjassa bhīto kāyaduccaritaṁ pahāya kāyasucaritaṁ bhāveti, vacīduccaritaṁ pahāya vacīsucaritaṁ bhāveti, manoduccaritaṁ pahāya manosucaritaṁ bhāveti, suddhaṁ attānaṁ pariharati.
an2.1:4.7 Idaṁ vuccati, bhikkhave, samparāyikaṁ vajjaṁ.
an2.1:4.8 Imāni kho, bhikkhave, dve vajjāni.
an2.1:4.9 Tasmātiha, bhikkhave, evaṁ sikkhitabbaṁ:
an2.1:4.10 ‘diṭṭhadhammikassa vajjassa bhāyissāma, samparāyikassa vajjassa bhāyissāma, vajjabhīruno bhavissāma vajjabhayadassāvino’ti.
an2.1:4.11 Evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabbaṁ.
an2.1:4.12 Vajjabhīruno, bhikkhave, vajjabhayadassāvino etaṁ pāṭikaṅkhaṁ yaṁ parimuccissati sabbavajjehī”ti.
an2.1:4.13 Paṭhamaṁ.

